Open end

BEN HACKBARTH: Open End (2007), Vibrafon e ele

“Esta é unha peza que forma parte dunha serie que escribín nas que abordaba relacións íntimas entre o son electrónico e acústico. Relacións que, espero, evoquen o noso coñecemento e experiencia do instrumento, levando a súa identidade acústica ó primeiro plano mediante a captación de paletas moderadas de son e xestos. Moitos dos xestos electrónicos se desdobran gradualmente para gañar a confianza do oínte, de forma que poida existir, aínda que só sexa temporalmente, a crenza de que os sons procedentes dos altofalantes están profundamente endebedados coa mecánica do instrumento que os xera. Open End necesita o uso de altofalantes, un dos cales debe estar situado baixo o vibráfono para crear patróns explícitos de ritmos entre os sinais acústicos e os electrónicos. Estos ritmos gradualmente impregnan outros aspectos da experiencia do son como os de tipo xestual, tímbrico e espacial.” (Ben Hackbarth)

JOÃO PEDRO OLIVEIRA: Vox Sum Vitae (2011) para vibrafón e electrónica

“Vox Sum Vitae (Eu son a voz da vida en latín) é a inscripción dunha campá de igrexa de Estrasburgo. Nun dos meus viaxes a Alemaña para dar un concerto de órgano, un domingo pola mañá despertei de repente co son de centos de campás de igrexa anunciando unha celebración relixiosa moi cedo. Esta peza é unha representación desa imaxe sonora.” (Joao Pedro Oliveira)